Podział obuwia ochronnego
Obowiązujące normy dzielą obuwie ochronne wg kilku kryteriów.-
ze względu na przeznaczenie buty ochronne możemy podzielić na:
– chroniące przed czynnikami biologicznymi – zabezpieczające przed czynnikami chemicznymi – chroniące przed czynnikami termicznymi – zabezpieczające przed czynnikami mechanicznymi – chroniące przed czynnikami atmosferycznymi – zabezpieczające przed porażeniem prądem elektrycznym – chroniące przed efektami ESD (są nimi m.in.: iskrzenie i „strzelanie” podczas zdejmowania ubrań wykonanych z włókien syntetycznych czy też wyładowania na klamkach drzwi) – obuwie chroniące w atmosferze zagrożonej wybuchem
-
ze względu na konstrukcję możemy wyróżnić:
– półbuty (A) – trzewiki (B) – buty (C) – obuwie do kolan (D) – buty z przedłużoną cholewką (E)
-
ze względu na poziom zagrożeń, przed którymi obuwie ochronne powinno chronić:
- obuwie bezpieczne (S – safety) – posiada cechy ochronne wraz z ochroną palców stóp, za pomocą podnosków, których wytrzymałość jest sprawdzana przy uderzeniu z energią 200 J. Wszelkie wymagania dotyczące obuwia bezpiecznego określa PN-EN ISO 20345.
W tej grupie obuwia, norma ISO wyodrębnia kilka kategorii butów, które wykazują odporność na konkretne zagrożenia i czynniki zewnętrzne. Wśród nich możemy wyróżnić: SB (buty odporne na oleje, benzynę i inne rozpuszczalniki organiczne), SBP (wymagania SB + odporność na przebicia), S1 (SB+ zabudowana pięta, właściwości antyelektrostatyczne, antypoślizgowe), S1P (odporne na przebicia, właściwości antypoślizgowe, antyelektrostatyczne), S2 (SB i S1 + odporność na przepuszczalność i absorpcję wody), S3 (S2 + podeszwa odporna na przebicia, dobrze sprawdzają się na budowach i w pracy na zewnątrz), S4 (obuwie wodoszczelne, zabudowana pięta, odporne na benzynę, oleje czy inne rozpuszczalniki organiczne, antyelektrostatyczne oraz antypoślizgowe; wykorzystywane głównie w branży górniczej), S5 (zabudowana pięta, urzeźbiona podeszwa; wodoszczelne, antyelektrostatyczne, odporne na przebicia, niepodatne na oleje, benzynę i inne rozpuszczalniki organiczne)
- obuwie ochronne (P – protective) – posiada cechy ochronne wraz z ochroną palców stóp za pomocą podnosków, których wytrzymałość jest sprawdzana przy uderzeniu z energią 100 J. Wszelkie wymagania dotyczące obuwia ochronnego określa PN-EN ISO 20346.
- obuwie zawodowe (O – occupational) – tego rodzaju obuwie często określamy jako obuwie robocze. Posiada cechy ochronne przeznaczone do ochrony przed urazami, które mogą wystąpić podczas wypadku w miejscach pracy. Przeznaczone jest do codziennego użytkowania w miejscu pracy, gdzie nie jest wymagana ochrona palców stopy za pomocą podnosków. Wszelkie wymagania dotyczące obuwia zawodowego określa PN-EN ISO 20347.
Obuwie robocze – na co zwrócić uwagę przy zakupie?
-
Rozmiar.
Jak w każdych butach, które zakupujemy dopasujemy dobrze rozmiar – buty nie powinny uciskać w okolicy palców. Dodatkowo powinny zapewniać właściwą stabilizację stóp (nie powinny być luźne w pięcie). Za małe i uciskające buty mogą powodować powstawanie uciążliwych otarć, odcisków, a także niebezpieczne dla zdrowia obrzęki, które zaburzają prawidłowe krążenie.
-
Solidna i gruba podeszwa.
Podeszwa w obuwiu roboczym powinna być wytrzymała i gruba, dzięki temu będzie odpowiednio izolowała od podłoża i pozwoli zmniejszyć ryzyko jej przebicia. W obuwiu roboczym najczęściej podeszwa jest wykonana z poliuretanu, poliuretanu o podwójnej gęstości lub mieszanki poliuretanu i nitrylu. Buty robocze o podwójnej gęstości zapewniają większy komfort. Poliuretan i nitryl są odporne na wysokie temperatury, a podeszwa wykonana z mieszanki tych dwóch materiałów nie reaguje z chemikaliami.
-
Przeznaczenie i oznaczenie obuwia ochronnego.
Jak wspomnieliśmy powyżej, buty BHP powinny być dostosowane do rodzaju wykonywanej pracy. Niezwykle ważne jest również to, czy dany model został zakwalifikowany jako profesjonalne buty robocze lub ochronne. Na temat oznaczeń przeczytasz powyżej.
-
Materiał wierzchni.
Obuwie robocze może być wykonane zarówno z tworzywa sztucznego, ze skóry naturalnej jak i z połączenia skóry z tworzywem sztucznym. Najważniejsze, żeby była zapewniona odpowiednia wentylacja. Buty robocze ze skóry licowej lub z nubuku, idealnie sprawdzą się do prac na zewnątrz. Są odporne na czynniki atmosferyczne, takie jak woda czy błoto. Ponadto są również łatwe w czyszczeniu i konserwacji. W zależności od specyfiki naszej pracy, warto zwrócić uwagę na takie elementy jak jak twardość zastosowanych w obuwiu materiałów czy dodatkowe usztywnienia. W przypadku narażenia na spadające przedmioty, dobrym rozwiązaniem będą modele z podnoskiem. Jeżeli natomiast pracujemy w środowisku o kamienistym lub śliskim podłożu, dobrym rozwiązaniem mogą być wysokie buty z usztywnieniem.
-
Sposób czyszczenia i konserwacji.
W przypadku butów ze skóry naturalnej, warto zwrócić uwagę czy wymagają one impregnacji. Jeżeli natomiast wykonywana praca wiąże się z koniecznością częstego czyszczenia obuwia, możliwość prania w pralce może być również ważnym aspektem. Warto również dopytać, czy producent rekomenduje jakiś środek do konserwacji i czyszczenia danego modelu butów BHP.